De verkiejerden baus.
achterklap
nieuwe koeien
Wette nog dak verleje kieje nau da steurrefgeval van mijn leste zwiette kiek paasde datten baus va mijn kiekekot gesteurreve was? Awel, kmoet mijn miejening herzin: den echten baus leift nog!
En kompasse dak haa metta schaup dat daur alliejen in da groeët kot zaa kommen te zitten, wettet nog? Aunziet de kiek, ge kent ze niet. En kompasse scheit neun hond, jom.
Hoe? Wa?
Awel kzalt aalen iejes oitleggen allemau. Kging dus eu paur nuuf kiekes koeëpen nau da steurrefgeval. Allei, tes foitelijk ons Leen diedatie kiekes gekocht hei. Jau zè, ze waa da na persee doen veu meine verjaurdag. Khem heul da plezirreke gejond. Mor ik haa ze wel al besteld en khaa broin gepakt, oemdak paasde dattie mettie aa broin trees misschien gemakkelijk zaan overiejen kommen. Zoeë van oigen vollek iejest, gewetwel…
Mo niks van begot: vanaf den iejesten dag ambras in mijn kot, allei in da van de kiekes! Die aa broin treezebees, ge zod heul dabsolluse geven zonder te biechten, vond het belange giejen goe gedacht va moi, zoeë droi nuuf joenge, pronte maskes in da kot. Ze mochten van die aa ros ni on heulen eten kommen, lot ston dasse mee binnen mochten slaupen. Van diejen boer giejen aaren, vond ze en ze pikte en krabde nor iederiejen die in heul geburen kwam. Verlegeweg kropen die nuuf trutten onder heule kot, ze sliepen in de tingelen en tiejenege dasse mochten eten van madam wauren eu paar weurremkes of greuntjes diedasse hier oftau vonten. En van aaren laggen kwam al hiejelemau niks nemieje in hois. Stress en nog iejes stress en miejer stronten as waddanders. Alla, da kost zoeë ni bloiven duren.
Kzeg tegen heulen: leustert hé ziejevereissen, ge kunt gijllen ambras bloiven mauken zoeë veul asdache wilt, mor as hie ni direktemaa eu paur aaren liggen, maukek mein pein weirrem en ge wet watdattar aalen dein te wachten stau: vollevaan of boesjee allarein, asge da beiter verstau!
En kmoet zeggen da mein droigementen ghollepen hemmen want serreworreg haaveze heule manieren, zoeëwel die aa trees as die joenge trutten. En ze leggen aaren! Tzijn nog kleintjes, mo kom BHV es oeëk ni oep voif minuten gesplitst niwau.
Jau, tes nog ni allemau roeëzegeur en mauneschoin in mei kot, want daur es nog maur iejen dieda bij die aa trees binnen mag slaupen, dander twieje slaupen nog altoi onder de tingelen, mo kom zemmer giejen giejel jaur over gedon oem eun betjen de keirrek in tmidden thaven. En da kan ni van iederiejen gezei weurren ….
Keuning joengen, kiekes hedde goi ni zeker?
