DE kabouterkoning
Ik word allengs mottig, zoniet bijzonder vuilgebekt van al dat kabouter Peumansgedoe met Koning en klein Pierke. Kortom, met ons allemaal.
Hoe negentiende eeuws kun je zijn in 2010? Janneke zegt dat zijn vader heeft gezegd dat hij nooit ofte nimmer naar de koning mag gaan en Janneke doet dat. Braaf Janneke. Ware het niet dat Janneke ook een andere rol te spelen heeft dan die van gehoorzame zoon. Een voorname rol. De hoofdrol. Payroll en playroll. Dapper Janneneke, dapper.
Neen, toch niet. Helemaal helaas.
Gewoon Eigen Gelijk Eerst in een te Winters landschap.
Heel dat Koningsnest dan toch naar de maan? Okay, maar ga dan aub nog een beetje verder, dan zijn we er voorgoed van af.
Maar eigenlijk hou ik niet zo van dat flamingantische hyperfundamentalisme, dat vendelgezwaai zonder hedendaagse lading, dat kabouterverhaal zonder economisch sprookje, dat Weversgetouw zonder schering of inslag …
Eén volksmennende Weverbaas is meer dan genoeg. En dan heb ik het nog niet over diens conservatieve knotwilgenmentaliteit of over diens fabelachtige bochtenwerk in korte ribfluwelen Vlamenbroek…
Albert, let op het zwarte leeuwengeschreeuw, de gele muizen zijn in aantocht!
En jullie, die allemaal in grote getale op die blaaskakende lulkoekschrapers stemmen, wat zeggen jullie?
Laat ze, laat ze hun gang maar gaan …?
Nee, toch!
